Individuum

Ein Individuum, zwei Individxxx? Gibt es einen Plural hierzu im Lateinischen?

INDIVIDUI oder INDIVIDUA?
Lieber Karl

Boethius hat in seiner berühmten Definition die Person als „NATURAE
RATIONABILIS INDIVIDUA SUBSTANTIA“ bezeichnet.
http://209.85.129.104/search?q=cache:CLtBYWV2uUUJ:ho…
metaphysicus/Texte/Personen%2520im%2520Plural4.pdf+individuum
+plural&hl=de&gl=ch&ct=clnk&cd=6

Magistri Sigeri de Brabantia - De anima intellectiva - Capitulum VII:
„… MATERIA ETIAM HUIUS INDIVIDUI A MATERIA ALTERUS INDIVIDUI PER SE
NON DIVIDITUR. SED DIFFERT UNUM INDIVIDUUM AB ALIO SUAE SPECIEI, PER
HOC QUOD UNUM. …“
http://hiphi.ubbcluj.ro/fam/texte/siger_brabant/
anima_intellectiva.htm

„… Item, si opinio ista esset vera, nullum individuum posset creari
si aliquod individuum praeexsisteret, quia non totum caperet esse de
nihilo si universale quod est in eo prius fuit in alio. Propter idem
etiam sequeretur quod Deus non posset unum individuum substantiae
adnihilare nisi cetera individua destrueret, quia si adnihilaret
aliquod individuum, destrueret totum quod est de essentia individui,
et per consequens destrueret illud universale quod est in eo et in
aliis, et per consequens alia non manerent, cum non possent manere
sine parte sua, quale ponitur illud universale. …“
http://home.riise.hiroshima-u.ac.jp/~akyah59/ock.sl_…

Salve!
Rolf

INDIVIDUUM, INDIVIDUI oder Individiümer?
SALVE, CAROLUS!

Im Deutschen mausert sich also ‚das Individuum‘ (Singular) zu ‚den
Individuen‘ im Plural.

Wie du aus den Beispielen ersiehst, werden im Lateinischen aus dem
INDIVIDUUM die INDIVIDUI. INDIVIDUA ist das Adjektiv.

Daneben taucht im Deutschen auch immer wieder der Singular ‚Individium‘
auf - manchmal im Ernst, manchmal als Spass. Hier schlagen namhafte
Gelehrte den Plural ‚die Individiümer‘ vor.

SALVE!
ROLFUS

Salve, Sancte Rolfe (aliique Sancti)!

Wie du aus den Beispielen ersiehst, werden im Lateinischen aus
dem
INDIVIDUUM die INDIVIDUI.

Aber nein! INDIVIDUI ist der Genitiv.
Der korrekte lateinische Plural kann nur INDIVIDUA lauten.
Valete!
H.

Individua: Boethius, Siger und der ganze Rest
Hallo Rolf,

Ich komm bei Deiner Erklärung an Karl nicht ganz mit. Ausserdem fehlt mir hier etwas:

Boethius hat in seiner berühmten Definition die Person als
„NATURAE
RATIONABILIS INDIVIDUA SUBSTANTIA“ bezeichnet.

Zu finden in Liber contra Eutychen et Nestorium, CPL 0894 (= Clavis Patris Latinorum, Corpus Christianorum), Loeb (H.F. Stewart - E.K. Rand - S.J. Tester, 1973), c. 3, p. 84, l.1 sowie, p. 92, l. 16.

Dort geht es (vereinfacht) um die Frage, wie der Intellekt als etwas Universelles in etwas Partikulärem oder Individuellem (ergo: Materiellem) realisiert sein kann. Die Person ist also eine „individuelle Substanz von rationeller Natur“.

Bei Siger von Brabant allerdings geht es um etwas vollkommen anderes. In der von Dir zitierten Stelle (die vollständig lautet: „De secundo sciendum quod individua eiusdem speciei non differunt secundum formam. Forma enim in eis secundum suam substantiam non dividitur. Materia etiam huius individui a materia alterius individui per se non dividitur. Sed differt unum individuum ab alio suae speciei…“)
wird gefragt, inwiefern sich die Materie des einen Individuum von der Materie eines anderen Individuums unterscheidet.

Im Ockham Text (aus der Summa Logica) wiederum geht us um die Frage, wo in der Welt die Universalien existieren: in den Dingen oder im Intellekt oder warum ein exisiterendes Ding die Realisierung eines Universalen Begriffes oder einer universellen Idee sein kann.

Du hast ja nun noch Deine eigene Erklärung angehängt, die allerdings anhand der von Dir aufgeführten Beispiele leicht zu widerlegen sind: „materia huius individui“ (Siger) heisst „die Materie dieses Individuums“ und „…tale universale non posset poni aliquid totaliter extra essentiam individui…“ (Ockham), „ein solches Universale könnte nicht vollkommen ausserhalb der Essenz des Individuums gesetzt werden…“ und ist in beiden Fällen der Genitiv von individuum und nicht der Nominativ Pl. von individuus.
Individuum wird aus Deutsch Individuum und hat im Lateinischen als Plural individua.
Individuus ist ein einfaches Adjektiv und heisst lediglich ungeteilt. Im Lateinischen (vor allem im Mittellatein, auf welches das Deutsche Fremdwort zurückgehen dürfte) wird auf Neutrum substantiviert - ergo Individuum - und dekliniert sich dann regulär auf -um, -ui,-uo, -uum, -uo / -ua, -uorum, -uis, -ua, -uis.

Die Besten Grüsse
Y.-